Әйел деген — бір әлем
АвторУмирбекова Балғын Жүрсінқызы Мазмұны
Әйел деген — парасат пен пайым ғой,
Жаны толы қамқорлық пен уайым ғой.
Кең жүрегі кейде тарылып сыздайтын,
Жапырағы тербелген ақ қайың ғой…
Әйел — асыл, әйел — ғасыр, ғұмырың!
Сол арумен мықты болмақ тұғырың.
Сырыңды да, мұңыңды да ұғатын —
Мейірімді, мөлдір сезім тұнығың!
Әйел — ана! Әйел — дара қазақта!
Төтеп берген қанша бейнет, азапқа.
Сүйген жары, бала менен бары үшін
Түсер бәлкім, керек болса, тозаққа…
Әйел — әлсіз, қайсар, кейде қорғансыз…
Жапан дала, қураған талдай ормансыз.
Тек аялап, сүйіп өтсе мәңгілік,
Әйел жаны гүлдей бермек армансыз!