Уақыттың қадірі және енжарлық салдары


Erketai / Ноя.8.2016. / Пікірлер жоқ

Мектепке барамын,
Бет-қолымды жуамын,
Таң ертең тұрамын.
Ой, ұмытшақтығым-ай,

Қайтадан бастайын.
Басталар күн түннен,
Түнімен ұйықтаймын,
Ұйқымды қимаймын.

Мен үшін таң ертең,
Басқаға тал түс,
Яки, таң ертең тұрамын.
Мектепке барамын,

Сөмкемді ала барамын.
Кейде оны ұмытып,
Өзім ғана барамын.
Е, айтқандай,

Кешігіп барамын,
Тентектігім көп менің,
Тыныштықты сақтамай,
Бар уақытты аламын.

Барамын, қайтамын,
Қызықты қуамын.
Ішемін-жеймін,
Жүремін, тұрамын.

Кітап бетін ашпаймын,
Ашпақ түгіл кітапты,
Мектепке алып бармаймын.

Күндер, айлар, өтті жылдар,

өлең сатира

Жылдар, жылдар,
Балалықпен қоштасып,
Болды соңғы қоңырау.
Мектеп. Қайран, балалық шақ,

Есігі тарс жабылды.
Басқа, басқа, тіптен басқа,
Басқа өмір есігі,
Айқара маған ашылды.

Өтті күндер, айлар, жылдар,
Тағы жылдар, жылдар, жылдар.
Айналаға көз тастап,
Отырмын міне ойлана,

Айнаға да қарап қоям,
Үнсіздікпен жәй ғана.
Мына есікті қақтым кеп, жұмыс іздеп,
Жоқ! Жо-жоқ! Деді, болмайды, лайықсыз деп,

Анау есікті қақтым кеп, жұмыс іздеп,
Жоқ! Жо-жоқ! Деді, болмайды, лайықсыз деп.
Осылай қаға бердім, қаға бердім,
Қапыда қала бердім, қала бердім.

Қайран! Сол күндер, еркелікке бой алдырған,
Ешкімде, оқы демес, үйрен демес, енді маған.
Жоқ, жо-жоқ! Бар есік жабылмапты,
Қап-қара мыра есік қалып қойып, қағылмапты.

Сонаудан мені көріп күлімдеді,
Ол мені шақыруды ұмытпапты.
Сен сияқты адамдар, өмірге керек деді,
Қолыңа ал, міне саған күрек деді.

Осы жолды таңдағандаймын,
Тағдырыма балағандаймын.
Ех, шіркін алтын уақыт,
Құныңды енді ұққандаймын.

Автоматтандыру мына заманда,
Ойланайық, ойлайық.
Енді міне, ақыл кіріп,
Болыппын, мен де ақылшың:

Үнемдей білсең уақытты,
Мәнді болар өмірің,
Антонимі осы өлеңнің,
Болар сенің ғұмырың.

smile

Пікір қалдыру

Тек мақалаға байланысты пікіріңізді жазыңыз сұрағыңыз болса мына сілтемені басыңыз!